Elwood.

Leuke mail en foto`s gekregen van Elwood van het E nest.

Goedemiddag Hettie,

Alweer 8 jaar zijn onze honden van het E nest.

Ik zag op de site dat je toch wel nieuwsgierig blijft naar je “” kinderen””

Wij lezen het dan en zijn alweer wat laat met reageren ,dan denk ik het komt wel.

Maar onze honden zijn alweer 8 jaar en dan ben je toch ook nieuwsgierig hoe het met de anderen gaat.

Nu onze Elwood is een fantastische sociale hond die iedere pup van elk ras, opvoed.

Zo  mogen van alles, aan zijn  oren zitten, met hem spelen over hem heen buitelen het maakt niet uit. Is een pup bang

Dan geeft Elwood hem zelfvertrouwen.

Bijna drie jaar geleden heeft Elwood een ongeluk gehad bij ons op het bedrijf. Er is een machine over zijn achterpoot gereden.

Ik dacht ik zal dat een keer vertellen en vragen hoe het met de andere honden gaat, maar ja dan vergeet je het en ben je zo een jaar verder.

Zijn Verhaal,

OP 1 juli lag ik heerlijk op het terrein in de schaduw, kon iedereen in de gaten houden en ze zagen mij niet.

Helaas een medewerker zag mij dus ook niet, Met een ronde balenpers reed hij over mijn achterpoot. Ik gilde het uit en de

Chauffeur verschoot zich dood.

Snel naar de dierenarts, die mij in slaap bracht, gelukkig even geen pijn. Op de foto’s bleken de pezen en spieren en botten nog heel.

Alleen vanaf mijn tenen tot aan mijn hiel een diepe wond. 35 hechtingen later en wakker, kwamen mijn baasjes mij ophalen .Gelukkig

Moe en ziek van de pijnstiller ging ik mee naar huis, Ze hebben me gelijk helemaal gekamd en klitten verwijderd, ik was toch zo duf en voelde niets.

Alleen was het de week van het ongeluk zo heet dat de volgende dag alle hechtingen er weer uit waren gesprongen, mijn been was zo dik.

Dan kun je wel aan de wond likken maar dat vonden mijn baasjes niet goed.

Terug naar de dierenarts, wat nu, hechten ging bijna niet meer. Op de praktijk hebben ze ook nog een hele oude dierenarts en die had raad.

Elke dag de wond open laten ’s avonds wonderzalf( zo noemt mijn baas het)erop tape erom heen, sok aan plastic zak en dan even plassen buiten.

Daarna sok en plastic weer af, kraag om mijn nek en lekker slapen.

Nou zo’n kraag is niet fijn, maar ’s morgens mocht alles af en de wond kon mooi drogen als ik er niet aan zat.

Daar hadden mijn baasjes wat opgevonden. Ik mocht overal mee naar toe , als het maar verhard was, zodat er geen vuil in kwam

en  de hele familie had dienst om op mij te passen.

Zodra ik naar mijn wond keek gilde zij al nee of af.

Na negen weken  zalven tapen en die vervelende kraag was mijn wond dicht , eindelijk weer spelen met de andere honden.

Mijn poot is niet dik en er groeide gelijk al weer haar op, bijna niemand ziet het litteken.

Na een paar weken suste ik een ruzie tussen twee honden en kreeg ik een poot tegen mijn oog, een nagel langs mijn onderste ooglid.

Hup daar ging ik weer naar de dierenarts, ik weet inmiddels de weg, hechtingen erin en weer die vervelende kraag.

Gelukkig duurde dat maar een week en mijn oog was niet beschadigd.

Een jaar na mijn ongeluk met mijn achterpoot kreeg ik last met lopen en draaien met  mijn hoofd .

Wanneer iemand tegen mijn aan liep piepte ik van de pijn.

Ja ik weet de weg hup naar de dierenarts, die dacht dat er toch iets scheef zat in rug of bekken.

Ik naar de osteopaat, wat een leuke dame, die draait, kneed, kriebelt , ik lig heerlijk te genieten en alles zit weer op zijn plaats in mijn rug en

Heupen. Waarschijnlijk door het terugtrekken van mijn achterpoot na de aanrijding is dit ontstaan.

Ik hoop dat ik voorlopig niets meer krijg .

Mijn leven is verder zeer gezellig bij de familie en ze vinden me de tofste hond.

Groetjes van mijn baasjes de familie Baltus en een poot van mij Elwood.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *